WIĘCEJ O WIKTORII –> http://ewelina-66.blog.onet.pl/
Ja kartkę już wysyłam… Może też znajdziecie chwilę?
Kartki proszę wysyłajcie na adres:
Wiktoria Szymańska
ul.Asnyka 21/3
62-600 Koło
z dopiskiem: "od zLotarybka.pl"
Po prawie 11 latach z rdzeniowym zanikiem mięśni Julia biega po niebieskich polanach. Ten blog jest pamiątką dla tych, którzy nie chcą zapomnieć i świadectwem dla tych, którzy jej nie poznali…
WIĘCEJ O WIKTORII –> http://ewelina-66.blog.onet.pl/
Ja kartkę już wysyłam… Może też znajdziecie chwilę?
Kartki proszę wysyłajcie na adres:
Wiktoria Szymańska
ul.Asnyka 21/3
62-600 Koło
z dopiskiem: "od zLotarybka.pl"
W ramach relaksu i mojego przymusowego leżenia (choć trochę dziennie) przetrząsnęłam dziś gazetkę "Karmienie i zdrowie", która mi wcisnęły w ręce w ramach promocji panie ze sklepu dziecięcego. Fajnie się czyta, super przepisy, strasznie chciałabym coś Julce wprowadzić innego, jest tylko jeden problem – połowa nie da się zmiksować tak, żeby przejść przez sondę 😦 Płatki owsiane czy inne zbożowe, grube kasze, pestki z pomidora, z niektórych owoców małe pesteczki (maliny), pełnoziarniste pieczywo, jabłko ze skórką, orzechy – tą są produkty których nie chwyta nasz blender. Robię zupy na mięsku z indyka i z górą warzyw przeróżnych, daję kaszki te dla dzieci, owoce i serki (danonki, danio, jogurty), no i raz mleko (okropny Nutramigen – bo lepiej się trawi), wodę do picia, czasem soki, herbatki. Takie to mało różnorodne 😦 zwłaszcza jak sie poczyta przepisy w tych dziecięcych gazetkach – "francuska sałatka z ryby", "schabowa kieszonka ze śliwkami"… Tak bym chciała znaleźć czas na takie ekstra gotowanie (zdrowe i do zmielenia), może zainwestuję w jakiś sprzęt, chodzi mi coś po głowie, ale nie wiem czy się sprawdzi.
A Wy macie jakieś fajne pomysły dziecięce w kuchni? Takie proste i szybkie i niedrogie – no i zdrowe 🙂
Jakiś czas temu w naszym Pruszczu zrobili piękny deptak. Tylko czekałam na wiosnę, żeby móc tam spacerować. Dziś pierwszy raz się wybraliliśmy wszyscy czworo. I choć plan był, żeby pójść do Pruszcza na piechotę (ok. 30 min) to stanęło na tym, że dojechaliśmy samochodem. Nie wiem czy miałabym siłę wrócić nożnie do domu… Na deptaku jest fontanna – dzieci ją uwielbiają. Załatwiliśmy kilka spraw, zjedliśmy lody (Jula dostała wafelek) i tak nam parę godzin zeszło. A pogoda jak w lato… Pod koniec już Julia była niezadowolona tym upałem.
Jednakowoż najlepsi na takich spacerach po mieście są obserwatorzy. Stałam w kolejce po lody, a Darek karmił Julkę na zewnątrz przy stoliku. Za mną stanęła pewna pani i tak wbijała wzrok za okno na Julę, że bałam się, że dostanie jakiegoś zawału. Co chwilę wzdychała jakby coś chciała skomentować. I patrzyła na mnie takim pytającym wzrokiem, czy też mnie to tak rusza (nie wiedziała, że ja z nimi jestem). Po roku czasu idzie się do tego przyzwyczaić. Jesteśmy już na takim etapie, że na odsysanie nie odchodzimy na bok – wczesniej nie chcielismy wzbudzać sensacji, ale teraz… już nam się zwyczajnie nie chce czaić… A ludzie? Zawsze będą się dziwnie patrzeć – ich sprawa.




Wczoraj zdałam państwowy egzamin teoretyczny na prawo jazdy. Termin praktycznego mam na 18 czerwca 🙂 Ciekawe czy zmieszczę się jeszcze do samochodu, bo tempo wzrostu mojej osoby, a dokładnie brzucha, jest powalające… No zobaczymy co to będzie. Przez półtora miesiąca to mogę zapomnieć jak się trzyma kierownicę 😉 nie wspominając już o tajemnych pułapkach na trasie egzaminacyjnej… Ale będziemy się martwić w czerwcu, a teraz cieszymy się pięknym majem…
Jeszcze się nie skończył ten dłuugi weekend, a my już jesteśmy zmęczeni… Jutro odpoczywamy w domu, co najwyżej na tarasie albo w ogrodzie 🙂
Wczoraj wybraliśmy się we czwórkę na maraton po sklepach w Centrum Handlowym Matarnia. Dawno nie widziałam tylu ludzi w jednym miejscu, parking załadowany maksymalnie (znaleźliśmy ostatnie wolne miejsce dla uprawnionych). Całe szczęście pogoda nie była najgorsza, a Centrum nie jest jednym budynkiem, więc Jula odbyła parogodzinny spacer na świeżym (w miarę) powietrzu… Do domu wróciliśmy padnięci i głodni, bo w restauracji było tyle ludzi, że po 20 minutach czekania na kelnera postanowiliśmy wyjść.
Dziś natomiast zapakowaliśmy auto i pojechalismy na działkę moich rodziców. Słońce na Kaszubach na zmianę wychodziło i chowało sie za chmury, ale było bardzo przyjemnie. Tu przynajmniej powietrze było 100-procentowo świeże, poza dymem z ogniska i grilla. Jula bacznie obserwowała dziadka i tatusia, którzy zasuwali z kosiarką po działce. Nie możemy sie doczekać jak już będzie naprawdę cieplutko, wtedy wystawimy basenik i Jula będzie mogła posiedzieć trochę w wodzie. W zeszłym roku nie było ku temu okazji, ale w tym już nie odpuścimy.

No i nie udało się przemaszerować z Oliwy do Matemblewa 😦 Niestety pochmurna pogoda i moja nienajlepsza kondycja powstrzymały nas od spacerowania. Ale kiedy już się przejaśniło, to dojechaliśmy do Matemblewa samochodem i resztę programu pielgrzymki spędziliśmy ze wszystkimi. Julce bardzo podobało się wśród ludzi, zwłaszcza towarzystwo Zuzi, która rozpłakała się strasznie, kiedy Jula ucięła sobie drzemkę.
Przy okazji mam pytanie do mam: Czy któraś z Was używała w ciąży pasa ciążowego, takiego który odciąża kręgosłup? Moje plecy są w kiepskim stanie, ale nie wiem czy te pasy działają…
W końcu na dobre zawitała wiosna. Wystawiliśmy u dziadków na tarasie leżaki i huśtawkę. I możemy się wygrzewać… wszyscy… Jula też 🙂 Z podziwem i rozmarzeniem patrzyła w bezchmurne niebo, na którym co jakiś czas pojawiały się różne ptaki (w tym bociany – nasze ulubione). A później ucięła sobie drzemkę razem z mamą na huśtawce…
I tylko trzymamy kciuki, żeby pogoda utrzymała się do 1 maja, bo wybieramy się na pieszą pielgrzymkę do Matemblewa do Sanktuarium Matki Bożej Brzemiennej . Wędrujemy spod Katedry w Oliwie przez Dolinę Radości w Trójmiejskim Parku Krajobrazowym. W zeszłym roku niestety nie udało nam się zebrać, bo nas zaskoczył deszcz. A trasa jest piękna i … asfaltowa, więc też wózek spokojnie pojedzie. Gdyby ktoś miał ochotę się przyłączyć to gorąco zapraszam – więcej informacji na stronie naszej wspólnoty TUTAJ.



Wczoraj razem z mamą Lenki wybrałyśmy się z naszymi dziewczynkami na wspólny spacerek ulicami mojego osiedla… Zjadłyśmy lody i winogronka, Lena zaliczyła pierwszą wizytę u fryzjera, a na koniec siedziałyśmy na placu zabaw i huśtałyśmy się na huśtawce. O ile Lena była zachwycona, to Julka nie za bardzo tolerowała odłączenie od respiratora (strasznie zalewała się i musiałam ją co chwilę odsysać). Nie mniej na huśtawce się pobujała, pieski zobaczyła… A najbardziej podobało jej się jak się inne dzieci bawiły.



Przepraszam, że dawno wieści żadnyc nie było, ale mieliśmy w tym tygodniu istny meksyk – przygotowania do pogrzebu, sam pogrzeb, 15-lecie małżeństwa przyjaciół, delegację taty, ja wznowiłam kurs prawa jazdy i co chwilę jeżdżę (na marginesie – nawet nieźle mi idzie 🙂 ), a dziś jeszcze parapetówa u wujka Pawła i cioci Moni.
Jula ma sie dobrze, coraz więcej gada. Obiecuję, że jak trochę złapię oddech to nagram i umieszczę 🙂
Tymczasem, pozdrawiam!!!
Wczoraj ok. 22.30 odeszła do Pana moja prababcia, a Julki praprababcia… I choć miała prawie 97 lat i była już w kiepskiej formie, to zaskoczyła nas… Ale teraz przynajmniej jest już szczęśliwsza i spokojniejsza…

Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie, a Światłość Wiekuista niechaj jej świeci na wieki. Amen.