Ząb

Wczoraj rano przebił się… Ufff…. Dolna dwójka, nasz szósty ząbek. Mamy na jakiś czas spokój ze ślinotokiem, apatią, biegunką i innymi paskudztwami. Trochę się bałam, że to na infekcję się zapowiada, a to ząbek.

Ciekawe kiedy wyjdzie następny? Jakby nie mogło obchodzić się to bezboleśnie…

Bez respiratora

Dzisiejszy dzień był wyjątkowy, jeśli chodzi o czas spędzony bez rur. Julia dawała się odłączać cztery razy po godzinie, a teraz śpi równieź bez respi (już trzecią godzinę), utrzymując saturację 96-99% i akcję serca 120-130. Jak będę sie kłaść spać to ją podłączę, dla naszego wspólnego bezpieczeństwa. Ale póki co, niech sobie oddycha sama – tak spokojnie.

Dziś też nie zalewała się tak wydzieliną, ale za to dorobiła się niezłego przecieku tzn.: rurka jest węższa od dziury w krtani, w związku z czym powietrze ucieka górą (buzią i nosem). Zjawisku temu towarzyszą bąbelki z nosa i dźwięki przypominające "grrr, brrr". Choć jest to dobry krok w kierunku wokalizacji, przeciekowi wtóruje ciągły alarm na respiratorze (za dużo powietrza wchodzi niż wychodzi) i dlatego w najbliższym czasie będziemy musieli Julce zmienić rurkę na większą. Jest to ważny krok również z powodu możliwego zwężania się dróg oddechowych. Często przy tracheostomii sie tak dzieje dlatego trzeba zwiększać śrdenicę rurek. Poza tym im większy przeciek, tym więcej śliny może wpadać do tchawicy 😦 i częściej trzeba odsysać – chyba, że nie będziemy Julki ruszać z  pozycji bocznej, ale to też nie fajnie… Takie koło zamknięte…

Dieta i SMA

Znalazłam wczoraj ogólne wytyczne jeśli chodzi o dietę dzieci z SMA.

Kalorie: 9-11kcal na cm długości ciała

Białko: 1-2g/kg masy ciała

Tłuszcze: mniej niż 30% wszystkich kalorii, w czasie infekcji 15-20%

Płyny: 115 – 135 ml/kg masy ciała (przy gorączce może być więcej)

W czasie infekcji pomocne jest przyjmowanie karnityny w ilości 50-100mg/kg masy ciała dziennie. Natomiast przerwy między posiłkami nie mogą być dłuższe niż 6 godzin (w przypadku SMA I) – w czasie choroby.

Źródło: http://www.fsma.org/nutrition_resp2007.shtml (nie wiem jak z moim tłumaczeniem angielskiego)

Są jeszcze takie wytyczne:

"Lekarze zalecają dietę lekkostrawną z dodatkiem witamin: A, C i E.

Z diety należy wyłączyć tłuszcze zwierzęce nasycone (smalec), ostre przyprawy.

Należy ograniczyć: cukier, słodycze, potrawy mączne (kluski, makarony itp.).

Zalecane jest:

* Pieczywo ciemne gruboziarniste (chleb sojowy, słonecznikowy lub podobne),
* Twaróg – codziennie,
* Mięso chude, najlepiej gotowane lub duszone, rzadziej smażone na oleju,
* Ryby chude (dorsz, kergulena, mintaj) najlepiej gotowane lub duszone, pieczone, rzadziej smażone – korzystnie 3 razy w tygodniu,
* Kiełki pszenicy jako dodatek do surówek,
* Sok z marchwi (jeżeli dostępna jest marchew z gleby nie nawożonej nawozami sztucznymi),
* Owoce: jabłka ze skórką, banany, pomarańcze, truskawki,
* Miód do słodzenia napojów zamiast cukru.

Dieta taka nie spowoduje przyrostu wagi ciała. Dostarczy odpowiednią ilość białka, uzupełni ilość karnityny (ryby), dostarczy w sposób naturalny witaminy (wit. E w kiełkach pszenicy, wit. A w soku z marchwi, wit. C w owocach) oraz potas (banany). Opracowane przez lekarzy z Kliniki Neurologicznej CSK AM w Warszawie " (Źródło: http://www.tzchm.gower.pl/dieta.html)

Wychodzi na to, że Julia powinna zjadać ok. 1100 ml i 805 kcal – ostatnio jadła nawet ciut więcej. Tylko muszę dopracować jakość… Wziąwszy pod uwagę, że Julka jest uczulona gluten i białko krowie, no i jeszcze jest smarkata, co nam zostaje?

Mam dość…

… odsysania, wentylowania, inhalowania, oklepywania, drenażowania, cewników, drenów, soli fizjologicznej, gazików, opasek, tasiemek, rur, rurek, sond, strzykawek, filtrów, nosków, plastrów, czujników, alarmów, wałków, klinów…

Cały dzień odsysania może człowieka dobić…

Nikt mi nawet nie wspomniał, że życie z respiratorem łączy się z ciągłym odsysaniem, a w żadnej literaturze nie jest to wyraźnie zaznaczone. Owszem, że ssak musi być, ale, że trzeba go używać czasem co chwilę to niet!

Julia i jej przyjaciele

Julia już w moim brzuchu miała dwoje przyjaciół. Trzy miesiące starszą Zuzię i dwa miesiące młodszego Miłosza. Kiedy się urodziła często spotykałam się z ich mamami, ale wtedy nasze pociechy nie były sobą zainteresowane. Najczęściej przesypiały te wizyty:

Z Zuzią:Z Zuzią i z Miłoszem: Z Miłoszem 

Dziś Zuzia biega, Miłosz siedzi a Jula dalej leży, ale już nie śpi. Zaczęli się też sobą interesować.

Dla Zuźki najciekwsza jest sonda w nosie Julki. Uważa ona, że nie jest potrzebna i dlatego przy każej okazji próbuje ją wyciągnąć. Chciałaby mieć również wpływ na ustawienia respiratora… Poza tym głaszcze Julę, choć trzeba jej ręce asekurować, bo nie wiadomo czy czegoś nie zmaluje. Jula odwdzięcza się piątkami…

Miłosz odwiedził nas dzisiaj. Bardzo przypadli sobie z Kulką do gustu. Julka go głaskała i wkładała ręce do buzi 🙂 Miłosz próbował rozpracować rury do respiratora, a na koniec wizyty zabrał jej flipsa – typowy facet…

Razem z ich mamami nie możemy już spokojnie wypić kawy jak kiedyś…

Julia ma też innych znajomych. Dużo dzieci sie urodziło wśród moich koleżanek. Z niektórymi się odwiedzamy czasami (z Wiktorią, Bartoszem, Amelką, Piotrusiem, Mateuszkiem, Mają, Maciusiem). W ciągu pobytu w szpitalach poznałyśmy też nowe dzieci: Norbercika, Maję, Pawełka i Lenę. Dwoje ostatnich czeka na respirator i nie możemy sie doczekać kiedy będą w domach. Zwłaszcza Leny, bo będzie mieszkać niedaleko nas. Ale o niej innym razem. Pawełka znacie z www.pavelek.blox.pl, Norbercika z www.norbercik.eu a Maja razem ze swoimi braćmi już u nas była w odwiedzinach. Zwłaszcza Andrzejek bardzo próbował zwrócic na siebie uwagę naszej panienki…

 

Są też znajomości przez internet: Nulka, Precel, Antoś, Mikołajek i wiele inych dzieci, które Jula ogląda na ekranie monitora z zaciekawieniem, podczas gdy ja koresponduję z ich mamusiami (lub tatusiami).

Cieszę się, że moja mała pyza ma wokół tyle dzieci. Liczę, że dzięki nim Julia będzie się lepiej rozwijać. Myślę, że w dobrym miejscu na ziemi ją Pan Bóg ustawił i dobre zorganizował jej otoczenie… 

Nocnik

Do niedawna zastanawiałam się dlaczego duże leżące dzieci sikają w pampresy. Skoro dzieciaki z SMA są takie inteligentne to powinny wiedzieć, że chcą skorzystać z toalety i jakoś o tym informować. Uznałam jednak, że może jest to niemożliwe z innych względów, w związku z czym nocnik pojechał na strych.

Jednak kilka dni temu na naszym forum http://www.potracheotomii.pun.pl w wątku o przystosowaniu domu dla dzieci niepełnosprawnych wyszło, że jeden z chłopców z SMA korzysta z toalety, a raczej mama mu pomaga korzystać. Otworzyły mi się klapki i tata leciał po nocnik – taki z melodyjką, jak coś wpadnie – dostała od chrzestnego.

W rezultacie mojego trzymania Julki nad nocnikiem jest dwa razy siusiu i raz kupka… Ale frajda 🙂 Mała bardzo lubi tę czynność z dwóch powodów: znajduje się w pozycji pionowej i jest golusieńka…

Jeszcze trochę czasu musi minąć żeby Jula sygnalizowała tego rodzaju potrzeby, ale od czegoś trzeba zacząć. Narazie z łapanki, a później może będzie "wołać" i papa pampersy!!

A co do wołania: Jula cmoka od jakiegoś tygodnia. Narazie tak dla zabawy. Wygląda to tak, jak dzieci w jej wieku, które po swojemu nawijają. Cmok, cmok, cmok…

Geny

W moich genach, poza połówką SMA, jest jeszcze jedno paskudztwo, które Jula sobie przywłaszczyła – ALERGIĘ pokarmową (mam nadzieję że tylko tą pokarmową, bo ja mam jeszcze wziewną – jak większość mojej rodziny). To, że Julia nie może dostawać białka mleka krowiego wiedzieliśmy już dawno (dlatego katujemy ją Nutramigenem – ohydnym preparatem mlekozastępczym), ale tydzień temu wyszło, że glutenu też nie może jeść. Tak ją wysypało po biszkopcie, że do dziś nie mogę niektórych plam niczym wyleczyć. Dlatego zaczęłam piec biszkopty bezglutenowe (jajo, 1/2 szkl. mąki ziemniaczanej i 1/2 szkl. mąki kukurydzianej). Daję jej do buzi (oczywiście prawie w całości mymla i wypluwa) i wkruszam do deserów i nic się nie dzieje, całe szczęście. Mogła być jeszcze uczulona na jajko (tego bym już chyba nie zniosła)… Całe szczęście, w mojej rodzinie z pokarmowej wszyscy wyrośliśmy, jest szansa, że za parę lat :))) Jula będzie mogła jeść już wszystko…

A co do gotowania i pieczenia – najlepszą porą na gotowanie zupy dla Julki jest godzina 22:00, a na pieczenie (zarówno biszkoptów, jak i innych łakoci) – północ. Dziś np. upiekłam ciasteczka francuskie z konfiturą jagodową… mniam, będą jutro do kawy. A teraz idę jeszcze dokarmić Julę i spać. DOBRANOC! 

Długiego weekendu podsumowanie

Tata Lary wziął trzy dni urlopu i dzięki temu mieliśmy 9-dniowy dłuuugi weekend. Plany jak zwykle przerosły realizację, nie mniej, trochę popodróżowaliśmy.

Deszczowa pogoda 1 maja pokrzyżowała nasze wyjście na pielgrzymkę do Matemblewa, w związku z czym spędziliśmy cały dzień w domu przyjmując gości i grając (z nimi) w monopol – fajnie że wpadliście 🙂

3 maja pojechaliśmy z babcią i dziadkiem oraz z prababcią i siostrą prababci (czyli praciocią) na molo w Brzeźnie (czy tam jak kto woli na Zaspie). Przeszliśmy się deptakiem do morza, a potem usiedliśmy w barze i zjedliśmy rybki (ja jadłam solę – pycha), a Julka dostała zupę w rurę 🙂 Cały spacer (3 godziny) nie zmrużyła oka i wszystko chciała obejrzeć (szkoda że jeszcze nie mamy wózka fachowszego, bo z tego głębokiego ciężko było coś wylukać).

wata cukrowa deptakiem w barze chill out

Weekend zakończyliśmy niedzielnym (6. 05.) spacerem po gdańskiej starówce razem z naszymi przyjaciółmi i przyszną kawą (ukłon w stronę Reni)…

w gdańsku

W międzyczasie odwiedziliśmy również babcię w Tczewie, byliśmy na roczku Zuzi, odpoczywaliśmy na tarasie i na kanapie, wybraliśmy się do Parku Oliwskiego (mielismy jechać do ZOO, ale pojedziemy innym razem, wózkiem, w którym Jula będzie mogła siedzieć) i na deptak nasz pruszczański (wielki mi deptak 🙂 ale zawsze…).

roczek Zuzi na tarasie na kanapie

Do realizacji: Monro: któregoś dnia napewno dojadę do Sopotu, i Wam "Rębajły" też nie odpuszczę spaceru po Gdyni! No i czekają nas spotkania z Nobciem i Miłoszkiem… Dobrze, że się pogoda poprawia, będziemy szaleć!

Kołderka za jeden uśmiech

Kilka miesięcy temu przeczytałam u któregoś dziecka na stronie o programie "kołderki za jeden uśmiech".  Specjalne ciocie kołderkowe wyszywają i szyją specjalne kołderki dla chorych dzieci. Któregoś dnia poprostu zgłosiłam Julkę do programu. W rezultacie dwa dni temu dostaliśmy paczuszkę od cioci kołderkowej z śliczną kołderką, która otula Julę do snu…

Kochane ciocie kołderkowe!!! Bardzo, bardzo dziekujemy. Kołderka jest poprostu cudowna, tak jak inne kołderki, dla innych dzieci. To wspaniałe, że swoim poświęceniem i pracą dajecie im tyle radości. I nam, rodzicom, również…

Kołderka za jeden usmiech

Otwarcie sezonu na Amalce

Dziś Julka otworzyła sezon na działce. Amalka, tam moi rodzice mają domek letniskowy, to wieś na jeziorem Gowidlińskim, ok. 80km od Gdańska. Pierwszy raz Jula jechała w dłuższą trasę w nowym foteliku i z respiratorem. Na początku była trochę przestraszona, ale później się przekonała do jazdy i patrzyła przez okno, aż zasnęła. Na działce nawdychała się dymu z ogniska i z grilla, złapała słońca trochę i podziwiała roślinki. Nad jezioro jeszcze nie poszliśmy, bo nasz wózek nie nadaje się spacer po wertepach z respi…

w samochodzie

na działce

wcinam paluszka

z mamą

dym