Dziś Jula zaskoczyła nas baaaardzo pozytywnie. Po ponad miesiącu nieklikania dziś jakby nigdy nic udawało się prawie zawsze gdy tego chciała. W ostatnich tygodniach udawało się jej kliknąć 3 razy na pare godzin, a dziś ok. 10 w ciągu 15 minut. Nie było to tylko niekontrolowane klikanie (tak jak dawniej sie zdarzało), ale zatrzymywała sobie i puszczała dalej bajkę.

Tak samo jak paluszek ruszyła się lewa noga. Już na ćwiczeniach w czwartek Ania piała z zachwytu nad siłą Julki nogi, ale dziś sama doświadczyłam jej „kopa”.

Jest super…

A na tapecie u nas „dzidzi” – tak Marysia woła, żeby jej puścić przyniesiony przez ciocię Martę (nową logopedę Julki) filmik edukacyjno-rozrywkowy dla maluchów. „Dzidzi” leci zawsze wtedy kiedy trzeba Mary zatrzymać – np. podczas porannej toalety Julki…

Pozostawię bez komentarza 🙂

Uzupełnienie:

Ostatecznie samodzielne jedzenie skończyło się na tym etapie:

Najpierw Marysi leciało z nosa jak z kranu, potem był dzień spokoju, wczoraj Julka odkręciła katarowy kurek z nosa, a dziś ja… Poprostu masakra. W całym domu pełno chusteczek, a jutro goście przyjeżdżają.  Czujemy jesień na maksa.

Poza tym wciąż trenujemy Juline paluszki, wciąż ambitnie i niestety wciąż nie widać efektów, ale nie zniechęcamy się. W ramach rekompensaty nasza komunikacja Julką wzbija sie na wyższe poziomy. TAK i NIE zostało opanowane i nawet goście są w stanie z Julką sie dogadać. Jutro przychodzi nowa ciocia od logopedii – jako dodatkowe wsparcie. Zwiększy się Julce liczba zajęć tygodniowych.

Marysia powoli uczy się korzystania z nocnika. Warunkiem koniecznym do operacji nocnikowych jest dostępny pod ręką karton z książeczkami – im więcej książeczek tym lepiej, bo Mary bardzo szybko czyta. W ogóle chyba będzie literatką, czyta wszystko co jej wpadnie w ręce, strona po stronie – tu wdała sie w mamusię.Coraz częście Marysia przytula się do Julki i nauczyła się mówić ‚Julia’ (obok wielu wyrazów, które nie sposób wymienić).