„Nocnik”

Wywołany od odpowiedzi "nocnik" wygląda następująco:

 

 

 

 

Nie pokazuję zdjęć z Julą, bo sami rozumiecie… intymność obowiązuje. 

Nasz "nocnik" ma regulowany kąt oparcia, a podnóżek i zagłówek można ustawić odpowiednio do wzrostu. Pod spodem jest pojemnik, który się wyciąga i opróżnia zawartość 🙂

W tej chwili krzesełko jest jeszcze ciut za duże dla Julki, ale codziennie ją uczymy korzystania z toalety. Mam nadzieję, że nie ugrzęźniemy w pieluchach na stałe, a Jula nauczy się "wołać" za potrzebą. Stąd pomysł z tym krzesełkiem. Wcześniej trzymałam ją na zwykłym nocniku, ale Jula strasznie się "wydłuża" i ciężko ją utrzymać w pionie, zwłaszcza gdy brzuch mamy rośnie 🙂

1% podatku

W roku ubiegłym udało nam się uzbierać z 1% podatku blisko 50 tysięcy złotych, za które jesteśmy Wam przeogromnie wdzięczni. Dzięki tym pieniążkom Julia ma regularnie terapię ruchową i logopedyczną (po 2 razy w tygodniu), ma super wózek i siedzisko, wygodne łóżko, mały podręczny ssak, który wszędzie można zabrać, parę mebli ułatwiających codzienną toaletę (wanna z leżaczkiem, specjalny "nocnik") i parę innych drobiazgów typu materac rehabilitacyjny czy specjalne wałki. Z pieniędzy tych udało nam się również pomóc kilku innym dzieciom, które tej pomocy pilnie potrzebowało.

Coraz częściej pytacie mnie jak można w tym roku odpisać 1% podatku dla Julki… Otóż… Zmiany w przepisach oraz walka rodziców o dostosowanie tych przepisów do potrzeb konkretnych dzieci spowodowały, że nie trzeba wpłacać jak w latach ubiegłych pieniążków samemu, ale wystarczy wypełnić 4 rybryki w formularzu PIT, a urząd skarbowy jest zobowiązany zebraną sumę przelać na konto odpowiedniej fundacji.

W związku z tym, że niektórzy się już rozliczają i pytają o konkretne dane, w zakładkach (1% dla Julki ) napisałam co i jak:

———————————————————

W części WNIOSEK O PRZEKAZANIE 1% PODATKU NALEŻNEGO NA RZECZ ORANIZACJI POŻYTKU PUBLICZNEGO,  wystarczy wpisać:

– w rubryce Nazwa OPP dane fundacji tj.: „FUNDACJA POMOCY SPOŁECZNEJ im. J. Beaumont”

– w rubryce Numer KRS: „0000073389”,

– w rubryce Wnioskowana kwota: odpowiednio obliczony 1% od kwoty podatku

– w rubryce Inne informacje w tym ułatwiające kontakt z podatnikiem: „JULINEK”

—————————————————————————– 

USA

Szukam kontaktu w USA… Muszę coś pilnie zamówić, a z Polski nie mogę. Na mapce widzę, że ktoś tu zagląda ze Stanów (a znajomy nikt mi do głowy nie przychodzi, wszyscy na wyspach brytyjskich siedzą) i  dlatego proszę Kogoś, kto miałby ochotę wyświadczyć nam przysługę o kontakt mailowy – aniabartczak@gmail.com.

Dzięki serdeczne!!!

Co u nas?

U nas w domu mały szpital. Tata na zwolnieniu – nie wiadomo co mu jest dokładnie, ja – chroniczny katar, który uniemożliwia oddychanie, a Jula – gęsta wydzielina, która nie jest chyba chorobowa (jak się zdążyłam zorientować chyba wynika z suchego powietrza). W sumie poza tym to nic ciekawego się u nas nie dzieje poza tym co, co tydzień, czyli rehabilitacjami, gośćmi…

…no poza kinem (które przytrafia mi się rzadziej niż raz w tygodniu). Dziś byłam z moją mamą na "Elżbieta. Złoty wiek" – przecudny film, dla tych którzy lubią filmy historyczne. Polecam gorąco. W najbliższym czasie mam zamiar się wybrać na "Motyl i skafander" – o komunikacji sparaliżowanego człowieka. Podobno książka jest super. Interesuje mnie głównie sam problem i mam nadzieję, że jak ludzie obejrzą taki film, to może przestaną zadawać pytanie "Czy ona (Julia) rozumie? Czy ona wie co się dzieje?".

Co do Juli jeszcze, to czekamy na statyw do Kimby, żeby łatwiej było poruszać się Julce po domu. Cały wózek jest nie zawsze wygodny. Jula musi w nim siedzieć tyłem do kierunku jazdy, więc całe pole widzenia zasłania jej rączka wózka. Powinien być lada dzień, to zobaczycie o co mi chodzi 🙂 Jesteśmy też po konsultacjach z Anką od rehabilitacji w trakcie zamawiania TheraTogs (Ci co wchodzą do Precla wiedzą o czym mówię) – specjalnego kombinezonu, dzięki któremu Jula będzie mogła siedzieć, bez narażenia obciążenia i skrzywienia kręgosłupa oraz wykonywać więcej ćwiczeń. Dzisiaj pani doktor pokazała nam, że Jula może siedzieć na kanapie (żałuję, że nie zrobiłam zdjęcia) – tylko głowę jej podtrzymywała. Dla nas to był szok, a Jula śmiała się jak głupia 🙂 Do tej pory aż tak pionowo jej nie sadzaliśmy. Pani doktor powiedziała też ciekawą rzecz – gwałtowna ewolucja człowieka zaczęła się w momencie, kiedy się wyprostował…

To by było na tyle dzisiaj. Żeby nie było Wam smutno, a blog zrobił się bardziej kolorowy zamieszczam kilka stycznowych zdjęć:

Z Lenką w oczekiwaniu na rehabilitację piątkową (tu trochę widać, o co mi chodzi z tą rączką od wózka):

 

 A ja sobie śpiewam, a ja sobie gram… 

 Poranne turlanki w łóżku z mamą:

 Na spacerze w jedną cieplejszą niedzielę:

Niby jeden NFZ…

… ale się o Julkę biją 🙂 Pisałam Wam, że Jula przeszła pod opiekę Szpitala Dziecięcego na Polankach – świadczą te same "usługi" co Dom Sue Ryder z Bydgoszczy, z tym, że są bliżej. Kilka dni temu Polanki dostały potwierdzenie, że Jula jest już pod ich opieką, ale dziś była u nas w domu "wizytacja" z Bydgoszczy z zapewnieniem, że nic się nie zmienia i że oni dalej się opiekują Julką. Powiedzieli, że nawet jeśli Polanki dostarczą swój sprzęt, oni swojego nie zabiorą i dalej będą przysyłać swoje akcesoria (cewniki, filtry, rury itp). Zapowiada się niezłe kongo. Już teraz ledwo mieszczę kartony z tymi "gadżetami" 🙂

Kompletnie nie wiemy na czym stoimy, ale najważniejsze, że nie czuć fizycznie tej destabilizacji – pani doktor przyjeżdża, rehabilitant przyjeżdża, pani Grażynka również. Czego nam więcej trzeba? Byleby nam nie zabrali respiratora, ale z zapowiedzi wręcz wynika, że będziemy w domu mieli dwa 🙂 (jeśli się nie dogadają).

USG

Fasolka jest już sporą Fasolą 🙂 Ma 6 cm…

Dziś byłam na USG, które miało na celu sprawdzenie czy dzidzia nie ma wad rozwojowych, czy genetycznych np. zespołu Downa. W sumie bym nie poszła (bo i tak wynik takiego usg nic dla mnie nie zmienia), ale moja pani doktor bardzo nalegała – bardzo jej zależy żeby dzieciątko było zdrowe 🙂 Komu nie zależy? 🙂 Tak czy inaczej – wad nie ma, serduszko bije, rączki i nóżki się ruszają, buzia się otwiera i zamyka, nos też jest na swoim miejscu 🙂 Musiałam parę razy kaszlnąć, żeby dzidzia zmieniła pozycję, bo nie było widać czegoś tam. Chyba jej się to podskakiwanie nie podobało, bo zaraz zaczynała machać rękami 🙂

Opowiedziałam lekarzowi o Julce i o tym, że nie robię amniopunkcji (czyli badań prenatalnych, które mogły by stwierdzić czy jest SMA czy nie) i o dziwo, to pierwszy lekarz, który powiedział, że dobrze, że jej nie robię. Do tej pory wszyscy lekarze patrzą na mnie jak na wariatkę, kiedy mówię, że czekam z diagnozą do porodu.

Wrzucę tu jeszcze zdjęcie z USG, ale chwilowo nie mam skanera 😦

2007 –> 2008

No i skończył się stary 2007 rok, weszliśmy w nowy 2008. Czy będzie lepszy? Oby nie był gorszy… Nie chcemy przechodzić już szpitali, tych trudnych decyzji i drastycznych zmian. I choć nie było tak źle, bo rok w którym zawiera się przyjaźnie, rok w którym pokonuje się kroki milowe we własnym dojrzewaniu, rok w którym patrzy się na rozwój dziecka, nie może być złym rokiem. Nasz 2007 był po prostu trudny… Czy 2008 będzie prostszy? Hmmm… Może lepiej się nie zastanawiać, tylko żyć jak do tej pory, z dnia na dzień, żeby potem na progu 2009 powiedzieć – nie było źle…

A co do samego witania i żegnania tych "roków", to bylismy w Słupsku w gronie przyjaciół ze wspólnoty. Było duuuuużo jedzenia pysznego, dużo miejsca do tańców i dużo dobrego humoru. Imprezę skończylismy o 6 rano…

Nawet Jula miała sylwestrową kreację, ale w tym roku nie doczekała fajerwerków. Zasnęła jako pierwsza. I dobrze, bo przynajmniej miała super wesoły nastrój następnego dnia, w przeciwieństwie do zmęczonych rodziców. W ogóle to po swojej gorączce 3-dniowej jest taka radosna. Śmieje się do wszystkiego i wszystkich.

Wigilia

Dziękując za wszystkie życzenia świąteczne,

pragniemy życzyć Wam wszystkim w tym pięknym czasie przede wszystkim

błogosławieństwa Nonowarodzonego Jezusa

oraz opieki Jego Świętych Rodziców.

 

Niech noc wigilijna będzie nocą wiary, nadziei i miłości,

nocą cudów,

a święta okazją do refleksji i odpoczynku od gwaru codziennego życia.

 

Ania, Darek, Julia i Fasolka

Kitka

Jak byłam w Niemczech parę lat temu, przez 6 tygodni pracowałam razem z Czeszkami. Kiedy mówiłam kitka na kucyka z włosów, to strasznie się śmiały. Nie mogę sobie przypomnieć co znaczyło to po czesku, ale napweno nie to co u nas. Ale do rzeczy…

Udało sie w końcu okiełznać stojące włosy Juli 🙂 Narazie kitek/palma, to kiteczek/palemka. Nie mniej – efekt jest widoczny… Powoli pozbywamy się jeża na głowie naszej gwiazdy…